Rodzaj wody, jaką zasilany jest nawilżacz ma wpływ na częstotliwość konieczności serwisowania, jakość mgły wodnej i efektywność. Woda jest często nazywana uniwersalnym rozpuszczalnikiem, ponieważ większość substancji rozpuszcza się w niej w mniejszym lub większym stopniu. Skutkuje to tym, że woda może być zanieczyszczona niemal każdą substancją, z którą ma kontakt. Nawilżanie jest procesem przetwarzania wody w parę, nie jest więc zaskoczeniem że jakość wody ma duży wpływ na proces nawilżania.

W nawilżaczu mogą być wykorzystywane cztery typy wody:

  • woda wodociągowa
  • woda zmiękczona (twardość wody zredukowana w procesie wymiany jonowej)
  • woda o wysokiej czystości (dejonizowana i/ lub poddana procesowi odwróconej osmozy)
  • woda kotłowa (zazwyczaj wzbogacona o substancje zapobiegające korozji)

Woda wodociągowa- zdatna do picia ale niekoniecznie optymalna do zastosowania w nawilżaczach

Woda wodociągowa może zawierać niewielkie ilości mikroorganizmów, rozpuszczonej materii organicznej, rozpuszczonych minerałów i zawiesin. Wszystkie te substancje mają wpływ na jakość mgły wodnej wytwarzanej przez nawilżacz i wpływają na jego trwałość, w niektórych przypadkach także wydajność.

substancje żywe (bakterie) są zabijane kiedy woda jest podgrzana do temperatury 83st C. Dlatego można uznać, że w nawilżaczach izotermicznych ich problem ten nie występuje, ze względu na samą zasadę działania tych urządzeń. Inaczej się jednak sprawa ma w przypadku nawilżaczy adiabatycznych- ciśnieniowych, piezoelektrycznych a w szczególności bazujących na złożu ewaporacyjnym, gdzie istnieją warunki do namnażania się bakterii. Co więcej, nawet jeżeli woda doprowadzona do systemu jest wolna od bakterii, zanieczyszczenia z powietrza mogą zakazić nawilżacze oparte o złoża ewaporacyjne, przy zaniedbaniu rutynowych czynności dezynfekcyjnych, mogąc prowadzić do chorób.

Oczyszczanie wody z bakterii obejmuje filtrację, odwróconą osmozę, chemiczne utlenianie i dezynfekcję. Najczęstszym sposobem radzenia sobie z bakteriami jest chemiczne utlenianie przez ozonowanie lub chlorowanie.

Zawartość materii organicznej w wodzie może mieć trzy podstawowe źródła:

  • rozkład naturalnie występujących substancji organicznych
  • pozostałości działalności człowieka- przesiąknięte przez glebę substancje po uprawach rolniczych, przemyśle
  • produkty towarzyszące uzdatnianiu wody i substancje które dostają się do niej podczas transportu rurociągami

Skuteczne metody filtracji opierają się o media składające się z węgla aktywnego, proces odwróconej osmozy oraz dejonizacji.

Rozpuszczone minerały, znajdujące się w wodzie wodociągowej to najczęściej magnez, wapń, źelazo i krzem. Głównymi pierwiastkami powodującymi twardość wody to wapń oraz magnez. Intensywność odkładania się kamienia na powierzchniach nawilżacza jest proporcjonalna do twardości wody. Najpopularniejszą metodą redukcji twardości wody jest proces jej zmiękczania.

Dostarczenie do nawilżacza wody zmiękczonej znacząco zmniejsza częstotliwość jego czyszczenia

Zmiękczanie wody jest procesem wymiany jonowej, gdzie słabo rozpuszczalne jony magnezu i wapnia są zastępowane dobrze rozpuszczalnymi jonami sodowymi. Wymienione jony sodowe pozostają w roztworze i nie mają tendencji do osadzania się na ściankach nawilżacza, tak jak zachodzi to w przypadku jonów magnezu i wapnia. Z

Zmiękczanie wody może znacząco zwiększyć wydajność nawilżacza, częstotliwość zabiegów serwisowych i efektywność. Nawilżacze zasilane wodą zmiękczoną nierzadko pracują w sposób ciągły przez wiele sezonów, nie wymagając żadnych zabiegów.

Stacja zmiękczania wody zasilającej nawilżacz jednak musi być uzupełniana w sól, tak żeby zapewnić podaż jonów sodu do wymiany jonowej. Należy dokonywać regularnej inspekcji zbiornika na solankę tak, aby proces przebiegał w sposób ciągły.

Woda o wysokiej czystości pozwala na uzyskanie optymalnych rezultatów w procesach wymagających idealnej czystości (cleanroomy, laboratoria)

Przemysł farmaceutyczny, produkcja półprzewodników, elektroniki oraz laboratoria, przemysłowe cleanroomy oraz ośrodki medyczne wymagają przeważnie nawilżania mgłą o wysokiej czystości. Aby uniknąć zanieczyszczeń występujących w wodzie wodociągowej, systemy nawilżania montowane w takich zastosowaniach wymagają odpowiedniej stacji uzdatniania wody, składającej się zazwyczaj z wstępnych filtrów mechanicznych, odwróconej osmozy i stacji zmiękczania. Tak przetworzona woda nazywana jest wodą DI/RO (dejonizowana, po odwróconej osmozie).

Prawidłowo użytkowana stacja uzdatniania wody DI/RO generuje wodę niemal całkowicie pozbawioną rozpuszczonych substancji stałych, wliczając w to chlorki oraz innych substancji korozyjnych.

Niektórzy użytkownicy stacji uzdatniania wody DI/RO mają błędne wrażenie, że generowana w nich woda jest wysoce korozyjna dla metali. Może być to częściowo spowodowane nieprawidłowo użytkowanym i serwisowanymi urządzeniami uzdatniającymi. Jeżeli, przykładowo, w stacji zmiękczającej złoża nie są odpowiednio często wymieniane, przepływ przez nie przekracza ich wydajność, przez co złoże kationowe wysyca się, powodując, że w drugim, złożu, następuje nieznaczne zakwaszenie które nie jest neutralizowane, po czym woda ta przedostaje się do systemu. W takim przypadku chlorki oraz inne elektrolity dostają się do systemu, mogąc wywołać korozję. Jest to o tyle istotne, że uszkodzenia korozyjne wywołane zaniedbaniami w utrzymaniu systemu uzdatniania wody nie są objęte gwarancją.