Nawilżanie powietrza w budynkach biurowych i przemysłowych – wybór źródła energii

Uzyskanie kilograma pary wiąże się w praktyce ze zużyciem około 1 kWh prądu. Zakładając, że optymalne nawilżanie wymaga przeważnie odparowania 1,5 do 2,5 kilograma wody na każde 100 m3/h powietrza doprowadzonego do systemu, energia zużywana przez system zawiera się w przedziale między 1,5 do 2,5 kWh na każde 100 m3/h świeżego powietrza.

Nawilżacze powietrza można podzielić na dwie podstawowe grupy:

  • izotermiczne, nazywane też parowymi, wykorzystujące energię z zewnętrznych źródeł do wytworzenia pary. Nośnikami energii mogą być prąd, gaz ziemny, gorąca woda czy para technologiczna. Pozwalają one doprowadzić wodę używaną do nawilżania do wrzenia i odparować ją.
  • wykorzystujące ciepło otaczającego je powietrza do odparowania. Nawilżacze dyskowe piezo, ultradźwiękowe, systemy nisko- i wysokociśnieniowe to typowe urządzenia oparte o zasadę adiabatyczną.

Nawilżacze parowe – wskazania do zastosowania

  • zapewniają precyzyjną kontrolę wilgotności i krótką drogę absorpcji. Druga ze wspomnianych własności nawilżaczy parowych sprawia, że są one doskonałe do zastosowań w nawilżaniu kanałowym.
  • wybierz nawilżacze izotermiczne jeżeli temperatura powietrza w kanałach wentylacyjnych jest niska. Adiabatyczne nawilżacze wymagają suchego powietrza, aby mogła zajść pełna absorpcja
  • jeżeli dostępne jest źródło gorącej wody, najbardziej odpowiednie często okazuje się bezpośrednie podawanie pary, możliwe także przez wymiennik.
  • elektryczne nawilżacze izotermiczne zapewniają wysoką elastyczność. Mogą być z powodzeniem zintegrowane z elektronicznym systemem sterowania budynkiem. Są produkowane w szerokiej gamie rozmiarów, pojemności i opcji dodatkowych, pozwalając dostosować się do istniejących systemów.
  • mając dostęp do gazu ziemnego, warto rozważyć zastosowanie nawilżaczy GTS Gas-to-steam, pozwalających na znaczącą oszczędność w kosztach eksploatacji względem nawilżaczy elektrycznych

Kiedy wskazane jest użycie nawilżaczy adiabatycznych?

Czy powietrze doprowadzane do kanałów wentylacyjnych jest suche i ciepłe? Jeżeli tak, optymalnym wyborem może być nawilżacz adiabatyczny wysokociśnieniowy, wykorzystujący do odparowania wody ciepło z otoczenia. W odpowiednich warunkach, takie rozwiązanie może być bardzo korzystne ekonomicznie ze względu na efekt chłodzenia towarzyszący nawilżaniu adiabatycznemu. W kanałach wentylacyjnych nawilżacze ciśnieniowe muszą być jednak stosowane z dużą dozą ostrożności tak, aby zapewnić odpowiednią, wymaganą drogę absorpcji oraz zapobiec kondensacji.